Kurs Terapeuty Środowiskowego

Uczestnikami szkolenia mogą być osoby posiadające:

1. minimum średnie wykształcenie (z maturą!),
2. predyspozycje osobowe, zainteresowania i motywację konieczne w pomaganiu osobom z zaburzeniami psychicznymi oraz zakwalifikowane do szkolenia w ramach rozmowy kwalifikacyjnej przeprowadzonej przez specjalistę terapii środowiskowej.

Spełnianie kryteriów weryfikowane będzie podczas rozmowy kwalifikacyjnej.

1. Alanen Y.O. (2000), Schizofrenia jej przyczyny i leczenie dostosowane do potrzeb, IpiN.,
2. Aleksandrowicz J. (2004) Psychoterapia. Poradnik dla pacjentów. Wydawnictwo UJ.
3. Aleksandrowicz J. (1999) Psychoterapia medyczna: teoria i praktyka. PZWL
4. Anczewska   M.,   Wciórka   J.   (2008) Umacnianie   nadzieja   czy   uprzedzenia, Instytut  Psychiatrii i Neurologii, Warszawa, 
5. Bilikiewicz A. (2009) Podręcznik dla studentów medycyny. PZWL,
6. De  Barbaro B.,  Cechnicki  A.,  Ostoj-Zawadzka  K.  Możesz  pomóc.  (2005)  Poradnik  dla rodzin chorych na schizofrenię i zaburzenia schizotypowe, Wydawnictwo UJ,
7. De Barbaro B. (1999) Schizofrenia w rodzinie. Wydawnictwo UJ,
8. Bilikiewicz A., Landowski J. (2008)  Radziwiłłowicz P. Psychiatria. Repetytorium. PZWL,
9. Cave S. (2005) Terapie zaburzeń psychicznych, Gdańsk, GWP, 
10. Cierpiałkowska L.(2009), Psychopatologia, Warszawa, Scholar,
11. Formański J (2004), Psychologia środowiskowa, Warszawa, PZWL,
12. Jackson   C.,   (2003)   Birchwood   M., Schizofrenia. Modele   kliniczne   i   techniki terapeutyczne,  GPW,
13. Kokoszka A. Psychoanalityczne ABC. Universitas,
14. Koszewska I., Habrat Pragłowska E. (2002) Żyć z zaburzeniami nastroju. Poradnik dla chorych i ich rodzin o chorobie afektywnej dwubiegunowej. IPiN,
15. Kutter P. (2000) Współczesna psychoanaliza. GWP,
16. Lauveng A., (2008) Byłam po drugiej stronie lustra., „Smak Słowa”. Sopot
17. Meder  J.  (2000)  Rehabilitacja  przewlekle  chorych  psychicznie.  Biblioteka  Psychiatrii Polskiej. 
18. Meuser K., Gingerich S. (2001) Życie ze schizofrenią. Poradnik dla rodzin. Rebis,
19. Shepherd G., (1993) Rehabilitacja w psychiatrii, Towarzystwo Amici di Tworki, Pruszków,
20. Stirling J., Hellewell J. (2005) Psychopatologia, Gdańsk, GWP,
21. Sutton C. (2007) Psychologia dla pracowników socjalnych, Gdańsk, GPW.
22. Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t.j.Dz.U.2020, poz. 685 z późn. zm.),
23. Walker E., Seligman M., Rosenhan D. (2003) Psychopatologia, Warszawa, Zysk i Ska
24. Załuska M., Prot K, Bronowski P., (2007) Psychiatria środowiskowa, jako środowiskowa opieka nad zdrowiem psychicznym, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa.

Warunki zakończenia kursu i uzyskania certyfikatu:

1. zaliczenie  zajęć  teoretycznych – repetytorium  po  zakończeniu  każdego  cyklu tematycznego zajęć ( modułu), 
2. zaliczenie zajęć praktycznych – odbywa się na podstawie wyniku egzaminu praktycznego polegającego  na  przeprowadzeniu  analizy  sytuacji  zdrowotnej  i  społecznej  pacjenta  wraz  z propozycją postępowania terapeutycznego i rehabilitacyjnego,
3. egzamin końcowy teoretyczny i praktyczny dotyczący pracy z pacjentem w środowisku. Komisja egzaminacyjna składa się z trzech osób, z których przynajmniej dwóch członków posiada certyfikat Specjalisty Terapii Środowiskowej. Kandydat musi uzyskać pozytywną ocenę z obydwu części egzaminu,
4. obecność na wszystkich zajęciach z wyjątkiem tych usprawiedliwionych chorobą i ważnymi wydarzeniami życiowymi.